تبلیغات
بروز ترین وبلاگ ایرانی - شعر

بروز ترین وبلاگ ایرانی

بروز ترین وبلاگ ایرانی

نوازش

نوازشم که میکنی
             گلویم از غمی عجیب
              تیر میکشد


چه می شود اگر
              نوازشت همیشگی شود؟


چه می شود اگر
              وجود تو

               برای من دلیل زندگی شود؟


همیشه از خیال این که می روی
                    پر از هراس بوده ام
                                  ولی سکوت کرده ام
                                  که تو نگویی ام که ناسپاس بوده ام


همیشه از خیال این که می روی
                             چنان تنی خجول
                              که در حضور چشم ها
                                                  مانده بی لباس بوده ام

تو با نوازشت

می دهی چو مرده ای به من حیات
                              ز حس تلخ بی کسی
                               می دهی مرا نجات
تو با نوازشت
می بری مرا به اوج
             می دهی به من پناه
              چو ساحلی به موج


ولی چه فایده

              دوباره می روی
                                دوباره ناپدید
                                            دوباره دور می شوی


حسرت نوازشت تن مرا

              می کند دوباره بیقرار
                                 دوباره نیستی
                                         دوباره رفته ای
                                                       دوباره انتظار..


..............................................................................................................................

منم آن مرغ آن مرغی که دیریست
به سر اندیشه پرواز دارم
سرود ناله شد در سینه ی تنگ
به حسرتها سر آمد روزگارم

..............................................................................................................................

برای ۲۸ مرداد  

 پیر احمد آبادی

 

 

دیدی دلا که یار نیامد

                                                      گرد آمد و سوار نیامد

بگداخت شمع و سوخت سراپای

                                                   وان صبح زر نگار نیامد

آراستیم خانه و خوان را

                                                     وان حنیف نامدار نیامد

 آن کاخ ها ز پایه فرو ریخت

                                                  وان کرده ها به کار نیامد

 جان را و ذوق را و توان را

                                                  غم خوردوغمگسار نیامد

 خشکید چشم چشمه و دیگر

                                                         آبی به جویبار نیامد

 بشکفت بس شکوفه و پژمرد

                                                         امّا گلی به بار نیامد

 سوزد دلم به رنج و شکیبت

                                                        ای باغبان بهار نیامد

 زی تشنه کشتگاه نجیبت

                                                        جز ابر زهر بار نیامد

 یکی از آن قوافل پر با

                                                           رانٍ گهر نثار نیامد

 افسوس کان سفاین حرّی*

                                                        زی ساحل قرار نیامد

 ای شیر پیر بسته به زنجیر

                                                      کز بندت ایچ عار نیامد

 صودت حصار و پیک نجاتی

                                                  سوی تو وآن حصار نیامد

 از سفله یاوران تو در جنگ

                                                     کاری به جز فرار نیامد

 ای نادر نوادر ایام

                                                      کت فرو بخت یار نیامد

 دیریست تا چون تو دلیری

                                                     در صحنه کارزار نیامد

 آن رنج بی حساب تو درداک

                                                  چون هیچ در شمار نیامد

 من دانم و دلت که غمان چند

                                                        آمد ور آشکار نیامد

 چندان که غم به جان تو بارید

                                                    باران به کوهسار نیامد

 


 Design By : Pichak